เก็บไว้ให้อ่านสำหรับชีวิตที่กำลังร่วงโรย

มีหลายคนคิดถึงและถามหาโชนะ...
วันนี้เลยแอบอู้งานนิดนึง ^.^
มาแอบอธิบายสาเหตุที่โชนะไม่อัพบล็อก ไม่วาดรูป ไม่เล่าเรื่องอะไรเหมือนที่ผ่านๆมา
V
V
V
หากเพื่อนๆมีโทรจิต และนึกถึงโชนะในตอนนี้
เพื่อนๆก็จะเห็นว่า ยัยโชนะกำลังไส่แว่นพิมพ์งอกๆแง๊กไส่จอ LCD 30" ที่อยู่เบื้องหน้า 2 จอ 
ในห้องทำงานส่วนตัวขนาด 4X6 เมตร ที่มีกระจกด้านเดียวกั้นไว้
ตลอดทั้ง 6 เมตรมีโต๊ะ เพื่อวางคอมพิวเตอร์ 2 เครื่อง โน๊ตบุค(สุดรักสุดหวง)ส่วนตัวอีก 1 เครื่อง ปริ๊นเตอร์ และมัลติฟังชั่นอีกเครื่อง
่ส่วนที่เหลือมีกองเอกสาร และกระดาษต่างๆอยู่รายล้อมโต๊ะที่โชนะนั่งประมาณ 180 องศา
ความสูงของมันมีขนาดใหญ่พอที่จะทำให้คนหมดสติได้หามันหล่นมาทับด้วยแรงดึงดูดของโลก เพียง 1 เมตร
กับแอร์ 25000 บีทียูในห้องเล็กๆที่ไม่เคยปิดเลยมาเป็นเวลา 1 เดือน
โทรศัพท์พื้นฐาน 1 คู่สาย  อินเตอร์เน็ท 10M สำหรับใช้คนเดียว(มีไวเลสด้วย)
ซึ่งประมาณเฉลี่ย ทุกๆ 10 นาที ก็จะมีคนโทรเข้ามาตลอดวัน ทั้งในและนอกเวลา(จนต้องดึงสายโทรศัพท์ออกเวลานอน)

ทั้งอาหารเช้า อาหารเที่ยง และมื้อเย็น ถูกจัดประเคนถึงที่โดยไม่ต้องลุกไปไหนและไม่ต้องโทรสั่งอีก(รสชาติงั้นๆแหละ ไม่ต้องถามถึงเลย...)

เอาเป็นว่าทั้งกิน นอน ทำงาน ที่เดียวกัน
เช้าตื่นสายได้นิดหน่อยและโดดงานไม่ได้เหมือนแต่ก่อน...
-*-...


เอาน่า อีกไม่ถึงเดือนก็จบละ ทนอีกนิดนึงนะโชนะ(>w< )



ปล.รออีกนิดนะจ๊ะบล็อกจ๋า ข้าอยากเปลี่ยนธีมให้เจ้าใจจะขาด