เรื่องของคน18+..และสิ่งปรองดองของตลาดยามเช้า
posted on 04 Jul 2011 12:41 by huntersichon in psฮ่าๆๆ ตบะแตกเจ้าค่ะเข้าบล็อกเล่นไม่มีอะไรทำ(ทั้งๆที่งานเต็มโต๊ะ)
แอบเล่นเน็ทอีกจนด้ายยยยย(ก็เค้าเหงานี่.... (T-T )หงึกกๆๆ)
ช่างมันเถอะวันนี้เขียนเล่นๆก็ได้...
วันนี้การเมืองไม่เกี่ยว(หรา...)
ฮึ่ย...เซ็นเซอร์ละกัน
คืองี้...
เมื่อเดือนที่แล้ว...
เสียงรถประชาสัมพันธ์ เลือกตั้งหาเสียงได้ขยันเปิดให้คนทั้งหลายวันละ 3 เวลา
ให้ได้รับรู้รับทราบว่า.....ไกล้เวลาอาหารแล้วนะ...(ใช่ซะที่ไหนเล่า!!)
ก็ได้ยินอยู่ก่อนอาหาร 3 เวลาเลยนี่
ไอ้คำประกาศอะไรหรือเพลงเขามักจะไม่ซ้ำกันหรอก
ดังนั้นเวลาได้ยินเสียงคนประกาศหรือเพลงที่เปิดเพียงนิดเดียวก็จะรู้คำพูดที่เหลือของโฆษกทันที...
เหมือนให้ร้องคลอตามกันได้...
เหมือนยัดเยียดหรือเปิดกรอกหูอย่างเพลงหนังช่อง 7 ยังไงยังงั้น...
น้องทุยแถวท้องนาบ้านโชนะได้ฟังกันซะ...
จนถ้ามันอายุ 18+มีบัตรไปเลือกตั้งได้...แล้วมันคงจะเดินเข้าคูหาแล้วกาเบอร์....ได้อย่างนี้
ถือว่าเขาประชาสัมพันธ์สำเร็จล่ะนะ...
ยิ่งเข้าไกล้ช่วงเลือกตั้งยิ่งมาหลายเบอร์....
เบอร์น้อยๆตัวเดียวไม่เท่าไหร่
ได้ยินง่ายจำง่าย...
เบอร์หลังๆอย่าง 34....(สามสิบสี่)
จะได้ยินเป็น 3 กับ 4.....(สามกับสี่)
แล้วถ้ามันเปิดพร้อมกัน....
วันนั้นมีเบอร์ 1 16 34 เปิดให้ฟังหน้าบ้าน
เลยได้ยินเป็น '...โปรดเบลอ หนึ่งสามสิบสิบหกสี่ พรรคภูมิเพื่อใจไทยไทย....'
เบอร์อะไรของมันวะ...หรือมันจะไบ้หวย...(จดๆ)
ไอ้เราก็ไม่ค่อยสนใจอยากจะฟังหรอก...แต่มันลอยมาเข้าหูเองนี่
เหมือนบังคับแต่ก็ทำอะไรไม่ได้...
ออกไปในเมืองก็เจอป้ายหาเสียงปิดกันจนหาที่เดินริมฟุตบาตลำบากเลย
ในบางที...โชนะเองยังเคยเดินบนถนนเพื่อหลบป้ายหาเสียง....
โชนะเลยชักไม่แน่ใจเสียแล้วสิว่ามันคือฟุตบาตหรือวิถีไฮเวย์ป้ายโคตร...ษนากันแน่...
บางครั้งผู้สมัครหรือหัวคะแนนก็เดินหาเสียงในพื้นที่...และขึ้นเวทีปราศัยต่างๆนานา
ก่อนผู้สมัครจะขึ้นพูดจะมีหัวคะแนนเรียกกลุ่มคนเข้ามาฟังด้วยวิธีของเค้า....
แล้วทีนี้...
วันนี้ดันมีเวทีปราศัยสามเวที...ตั้งไกลกันแค่ร้อยเมตร
ตั้งเฉยๆคงไม่เท่าไหร่นัก...
แต่รถหาเสียงที่เปิดดังมากๆหลายคันมาเปิดกันรอบบริเวณ...
โอ้ว....แม่จ้าว...นึกว่าพวกเสื้อๆจะก่อม็อบ(ถูพื้น)ที่ถนนเสียอีก...
เสียงฟังไม่รู้เรื่องเบอร์อะไรเป็นเบอร์อะไรได้ยินแต่เลขโดดๆ...
แล้วทีนี้หัวคะแนนพวกหนึ่งก็ขึ้นมาบนเวทีก็หาเสียงของเค้าล่ะนะ
พูดนโยบายอย่างโน้นอย่างนี้ โจมตีเบอร์โน้นเบอร์นี้พร้อม
และก็พูดแข่งกับเสียงรถหาเสียงคู่แข่งไปพร้อมๆกัน 3 เบอร์...
แต่ฟังไปฟังมา...ลงท้าย...
เลือก*** เบอร์ สิบหกหกหก....(เอ็คโค่)
-*-...
เฮ้ย.....ไอ้ชื่อนี้มันเบอร์อื่นนี่หว่า...
-*-....
สงสัยมันเมาข้าวเหนียวหมูย่างร้านข้างๆรถหาเสียงเสียแล้วล่ะ....
จนผู้สมัครต้องขึ้นมาบอกแก้เบอร์บนเวทียกใหญ่
เรื่องนี้ดังไปทั้งเมืองในเวลาอันสั้นเลยทีเดียวเชียว....
น่าสงสาร...
แล้วทีนี้วงกาแฟเช้าๆที่เรียกว่าสภากาแฟของคนมีอายุ
ต้องมีทุกเช้าสิน่ากับคำถามที่ว่า...
'เฮ้ยมึงเลือกเบอร์อะไร...'
หากมีการบอกเบอร์แล้ว...โต๊ะนั้นเสียงก็จะดังขึ้นเรื่อยๆเหมือนกาน้ำร้อนที่ต้มไว้ชงกาแฟยังไงยังงั้นเลย...
แล้วทีนี้ไอ้วงนมสดสังขยาข้างๆก็มองหน้าเหมือนว่าจะแหย่เอาเท้าไปให้เขาเหยียบ...(จะได้ลุกมาเอาขนมปังฟาดโต๊ะ....แล้วพูดว่า เฮ้ย ช้างกูอยู่ไหน...-*-)
และวงเต้าหูปาท่องโก๋ที่กำลังแข็งได้ที่ในไม่ช้า (จะได้ใช้ฟาดหัวแทนไม้หน้าสาม...)
ทั้งตรอกตลาดเช้านั้นจะลุกเป็นไฟได้อย่างเร็ว...
แต่สิ่งที่ปรองดองคนทั้งตลาดได้คือ....
น้ำร้อนที่ทุกร้านมี....เจ้าค่ะ
จะปรองดองกันมั้ย..เจ้าคะ!!! สาดดดดดดดดดด....นะเอ้า.....
เรื่องวุ่นๆของคน 18 + ก็ยุ่งๆด้วยประการละชะนี้แล.....
จบบันทึกของเด็กน้อย....
แล้วไปทำงานต่อด้วยรอยยิ้ม...
อิอิ
Tags: 18, รถหาเสียง, หาเสียง, เมาข้าวเหนียว, เลือกตั้ง9 Comments
#1 By ตีรณา on 2011-07-04 14:08